Jezierany to warowna osada położona na jeziorze Nurzec, w granicach krainy zwanej Międzyrzeczem.
Zbudowano ją na palach wbitych w dno jeziora, pomiędzy którymi rozpięto drewniane platformy. Na nich wznoszą się domy, warsztaty, karczmy, magazyny i inne budynki. Całość tworzy gęstą, wielopoziomową zabudowę, połączoną siecią kładek, pomostów i przystani. Osadę otaczają palisady oraz wieże strażnicze, dzięki czemu stanowi ona nie tylko ośrodek handlu i rzemiosła, lecz także trudny do zdobycia gród.
Jezierany stanowią skrzyżowanie szlaków wodnych i handlowych, a zarazem wodną bramę do lądowych dróg Międzyrzecza. Do osady można dostać się łodzią albo głównym pomostem prowadzącym od południowego brzegu. Pomost ma około dwustu metrów długości i jest na tyle szeroki, by mogły się na nim minąć wóz i pieszy. Wodne trakty wiodące przez bagna i rozlewiska pozwalają dotrzeć tu nie tylko łodziom rzecznym, lecz także mniejszym jednostkom morskim przybywającym od strony Morza Północnego.
Władzę świecką w osadzie sprawuje żupan Borzymir, najwyższy urzędnik i zwierzchnik ludności, wojów oraz straży grodowej. W czasie pokoju utrzymuje stałą załogę, zaś w chwili zagrożenia może wezwać do broni dziesięć dłoni zawodowych żołnierzy oraz blisko trzykrotnie liczniejsze pospolite ruszenie.
Nad sprawami wiary i obrzędu czuwa żerca Świętozier, strażnik dawnych bogów i opiekun świętych miejsc. To on składa ofiary, odczytuje znaki i dba o to, by osada nie utraciła przychylności sił władających wodą, pogodą i losem ludzi.
Obok niego działa wiedźma Morzanna — kobieta niepokojąco atrakcyjna, słynąca z wiedzy o ziołach, tajemnicach ciała, gorączkach, porodach, jadach i chorobach.
Tam, gdzie żerca troszczy się o duchową równowagę Jezieran, Morzanna dba o bardziej namacalne potrzeby mieszkańców: zdrowie, płodność, cielesność i sekrety, o których inni wolą mówić szeptem.
Choć Jezierany są osadą drewnianą i rybacką, tętnią życiem, handlem i ruchem niemal bez ustanku. W domach zamożniejszych rodów leżą skóry, barwne dywany z Sundary i bogato zdobione sprzęty, a na szyjach i dłoniach mieszkańców połyskuje jantar. Pośród kładek, dworków i przystani wyczuwa się jednak coś więcej niż dostatek — subtelną aurę pierwotnej magii, jakby stare moce jeziora wciąż przenikały drewno, ozdoby i codzienne życie osady.
Mieszkańcy Jezieran powiadają, że Nurzec jest nie tylko nazwą jeziora. Wedle legend tak samo nazywa się również podwodne miasto, zamieszkane przez istoty łączące cechy ludzi i ryb. W dawnych opowieściach mówi się o nich nurcy. To lud jeziora, stary jak same głębiny — raz pomocny, raz okrutny, zawsze jednak pamiętający krzywdy starsze niż najdawniejsze rody Międzyrzecza.
Zapisz się na biuletyn, który wysyłamy co drugi czwartek około 19:00 na Twoją skrzynkę e-mail.
W środku znajdziesz unikalne dodatki do gry fabularnej Półmrok, tj. pomysły na przygody, omówienia świata gry, materiały do pobrania z opcją wydruku na papierze, a także statystyki postaci niezależnych i potworów na Twoje sesje!
Powyższa osada została wysłana w biuletynie z 16.04.2026.
W załączonym do biuletynu .pdf znajdziesz legendę do mapy, z opisem najważniejszych lokacji.